Die impak van taal op ons identiteit

Die impak van taal op ons identiteit

Taal speel ’n baie belangrike rol in enige kultuur. Dit is hoe mense kommunikeer, verhoudings bou en ‘n gevoel van gemeenskap skep. Deur taal gee ons uitdrukking aan ons gevoelens en gedagtes en dit help ook om ons identiteit te vorm.

Ek kom van Suid-Afrika, ‘n land met 11 amptelike tale, elk met unieke streeksvariasies. Taal stel ons in staat om unieke idees en gebruike binne verskillende kulture en samelewings oor te dra. Wanneer ek by my familie in die Kalahari kuier, geniet ek die pragtige woorde, beskrywings en aksente van Kalahari Afrikaans. Charl sê dikwels dat dit klink asof ons ‘n heel ander taal praat.

Ons taal verander gedurende verskillende lewens stadiums

Ons manier van praat kan selfs gedurende verskillende stadiums van ons lewe verander. Ek het opgemerk hoe my kinders se taal- en woordkeuses verander het soos wat hulle deur verskillende ontwikkelingsfases beweeg het. Die invloed van hul sosiale kringe was hoorbaar. As universiteitstudente het ons taal ook getransformeer. My pa het van die nuwe woorde wat ons gebruik het amusant gevind. Hy het selfs probeer om dit by sy werksvergaderings in te sluit, wat sy kollegas laat skaterlag het.

Integrasie in ‘n land met ‘n ander taal

Ons woon in die Duitssprekende deel van Switserland, waar verskeie dialekte, gesamentlik bekend as Switserse Duits, gepraat word. Om Switserse Duits te verstaan, is vir ons ‘n uitdaging. Selfs Duitsers wat Hoogduits praat, sukkel soms daarmee. Dit is moeilik om te integreer in ‘n land waar jy nie die taal magtig is nie.

By Zander se internasionale skool speel taal ‘n belangrike rol. Die skoolgemeenskap bestaan ​​uit gesinne van regoor die wêreld wat verskeie moedertale dek. Vele gesinne verhuis gereeld. Die kinders moet met elke verhuising aanpas by die nuwe land se kultuur en ook die plaaslike taal leer praat. In baie gevalle verskil hulle twee ouers se moedertaal ook. Hierdie kinders is dikwels verskeie tale magtig. Zander was ‘n buddy vir ’n graad 2 seun wat reeds op hierdie ouderdom 5 tale magtig was.

Zander se gedig oor taal en die impak op identiteit

Met ons verhuising na Switserland, was Zander genoodsaak om baie moeite met sy Engelse taalvaardigheid te doen ten einde dit na moedertaal vlak te bring.  Hy moes ook Duits as tweede taal en Spaans as derde taal aanleer. As deel van Zander se leerplan in graad 10, moes hulle ‘n gedig oor taal en die impak op identiteit skryf.

Ek deel Zander se gedig waarin hy sy verskillende taalidentiteite weerspieël.

Between Tongues

Afrikaans, the voice of my source,
Where “hoesit” echoes, and “lekker” supports,
It’s the language of rugby, of cricket games,
Of visits home, and calls for birthdays,
In Afrikaans, I say “I miss you” in words that know,
A time much simpler, of places long ago.

English, the language you can’t ignore,
A tool you need if you want to explore,
The language of strangers, now friends I find,
In corridors where new beginnings unwind,
It’s the voice of the world, the one you must know,
The voice I use when my past lets go.

German, the tongue of my new country’s streets,
Where friendships grow through no easy feats,
I’ve learned to connect, talk, and share,
In a tongue that still feels foreign, yet fair.
Though fluency is still a time away,
My expressivity grows with each passing day.

Spanish, a language I’m still working to speak,
Learned in class, though my skills are nothing unique
With Spanish, I interact with people I meet,
Brief encounters, but memories that stay complete.

Afrikaans, for family and past ties,
English, for school and global eyes,
German, for shopping and navigating new streets,
Spanish, for travelling and exploring new feats.
Four voices, like rivers, converging in me,
Each one shapes how I see the world around me.

With Afrikaans, I’m the child, of my roots
With English, I navigate global pursuits,
With German, I handle daily tasks and more,
With Spanish, I explore and open new doors.

Four languages, four worlds, all part of my soul,
All built connections, Each uniquely filling a hole.

Groete, Regards, Grüße,

Emsia

Ons is getuies van mekaar se lewens

Ons is getuies van mekaar se lewens

Ek glo ons Skepper het die menslike ervaring ontwerp om gedeel en gesien te word. Ons het ander nodig om getuies van ons lewens te wees, net soos ons getuies van hulle sin moet wees. Hierdie wedersydse uitruil is noodsaaklik vir die menslike ervaring.

“Shall We Dance” is ‘n fliek wat ek jare gelede die eerste keer tydens my egskeiding gekyk het. Dit het my soveel gegee om oor na te dink dat ek dit intussen nog ‘n paar maal gekyk het. (Ek erken dat Richard Gere en sy tango met Jennifer Lopez ook iets daarmee te doen gehad het.) In die film het ‘n paartjie ‘n moeilike plek in hul huwelik deurgemaak. ʼn Karakter in die storie het die vrou gevra waarom sy in ʼn huwelik wil wees. Haar antwoord het my gehelp om sin te maak van my gevoelens van verlies. Sy het geantwoord:

We need a witness to our lives. There are 8 billion people on the planet … I mean, what does any one life really mean? But in a marriage, you’re promising to care about everything — the good things, the bad things, the terrible things, the mundane things … all of it, all the time, every day. You’re saying, Your life will not go unnoticed because I will notice it. Your life will not go un-witnessed because I will be your witness.

Ons is almal getuies van ander mense se lewens

Om ‘n getuie van ‘n ander persoon se lewe te wees, is ‘n belangrike rol. Dit behels dat ons in hul liefde en vreugde, sowel as hul kwesbaarhede en uitdagings deel. In die rol, kry ons insig, wysheid en lesse uit ander se ervarings.

Ons tree op as getuies op ontelbare maniere – soms met geliefdes en ander kere deur kort interaksies in die daaglikse lewe.

Ons sien lewens deur boeke, blogs, plasings op sosiale media en foto’s en neem hierdie rol baie meer gereeld aan as wat ons besef.

Soms is dit moeilik om ʼn getuie te wees

Dit is nie altyd maklik om hierdie rol te vervul nie. Ons vergelyk dikwels ons unieke ervarings met dié van ander en deur ons lens kan iemand anders se lewe idillies of perfek lyk. Sonder die volledige prentjie, kan dit gevoelens van ontoereikendheid, mislukking, onregverdigheid, of selfs minder geliefd voel, aanwakker.

Dit is belangrik om te onthou dat elke persoon ‘n unieke lewensreis en doel het. Elkeen van ons moet ons pad en bydrae tot ander en die mensdom vind. Ek vra myself dikwels af – maak ek die meeste van die hand van kaarte wat die lewe aan my uitgedeel het?

Getuies in ‘n vreemde land

Met ons verhuising na Switserland het die agterlaat van vriende en geliefdes ‘n diep gevoel van verlies meegebring.

Ek het nagedink oor die kosbare getuies wat verskillende fases van my lewe gedeel het. Om in kontak te bly was ‘n prioriteit en ek het dit gedoen deur my gereelde briewe huis toe. Ek is ook ‘n getuie van hul lewens in die mate wat hulle dit toelaat. Elke reaksie, nota of boodskap wat ontvang, voel soos ʼn spatsel kleur. Dit het my al vele kere deur moeilike tye gehelp.

Ek het nuwe vriende in Switserland gemaak, van wie baie ook expats is. Ons deel in mekaar se ervarings, gee erkenning en het empatie met die situasies en struikelblokke wat ons teëkom. Ons staan ​​saam en maak seker dat almal gewaardeer en verbind voel.

Getuies op sosiale media

Ek het eers in ‘n vreemde land waar ek sukkel om die taal te verstaan, die rol van getuies op sosiale media begryp. Dit vul die behoefte aan iemand, iewers, om ten minste bewus te wees van jou lewe en wat jy doen.

My Afrikaanse vriendin in Switserland, Marna, het hierdie sentiment perfek in ‘n onlangse Facebook-plasing vasgevang:

Ons Switserse ervaring van 18 maande kom tot ‘n einde. As ‘n expat in ‘n vreemde land moet jy aanpas by taal en kultuur en voel jy die meeste van die tyd buite jou gemaksone.  Hierdie omstandighede weg van die bekende, jou geliefdes en vriende kan oorweldigend voel. ʼn Mens voel maklik eensaam, ongeliefd, sonder doel, onbekend en ongewaardeer.

Daar is ‘n diep ongemak in die besef dat jou lewe nie gedeel of gesien word deur diegene wat na aan jou hart is nie. Ek het alles oor ons wonderlike Europese en Switserse avonture op sosiale media gedeel. JY, my sosiale media vriende, wat die tyd geneem het om positief te reageer of kommentaar te lewer, het soveel meer gedoen as wat jy dalk besef. Julle was almal deel van my reis as getuies, en ek is dankbaar daarvoor.

Vir my het sosiale media ‘n manier geword om die uitdagings van expat-lewe te hanteer. Ek sien elke plasing as ‘n hedendaagse poskaart! Ek moedig jou aan om jou oomblikke en herinneringe te deel. Stuur jou poskaarte. Ek wil jou lewe aanskou en daardie spesiale oomblikke saam met jou vier. Die lewe is beter as dit gedeel word met mense wat jou hart bly maak!

Ter afsluiting

Wanneer ons getuies in mekaar se lewens is, sien ons die goeie, die slegte, die kragtige asook die kwesbare. Saam vorm hierdie ervarings wat dit beteken om mens te wees. Wanneer ons mekaar in ons lewensreise aanmoedig, toejuig en die volmaakte en die onvolmaakte sien, word ons daaraan herinner dat ons almal reisigers op hierdie reis wat ons die lewe noem, is.

Groete

Emsia

Van gewoon tot uitsonderlik

Van gewoon tot uitsonderlik

Sy was ‘n huweliksmaat vir haar man en ‘n ma vir haar drie seuns. Tydens haar daaglikse take van kosmaak, skoonmaak en wasgoed was, het haar siel na iets meer verlang. Sy het daarna gesmag om iets moois en kleurvol te skep. Haar reis het begin vorm aanneem toe sy na haar kinders se laerskool kunsonderwyseres uitgereik het. In die middae ná skool het sy en die jong studente begin leer oor verf, kleure verken en tegnieke saam bemeester.

Hierdie nuutgevonde passie het haar daartoe gelei om meer gevorderde kunslesse te volg. Kuns het haar ontvlugting en terapie geword. Sy het haar liefde vir kleurvolle skeppings met vriende gedeel, wat een keer per week saam met haar geskilder het.

Twaalf vroue

Een nag het sy wakker geword met ‘n oortuiging dat sy die portrette van twaalf merkwaardige vroue uit die Bybel moes skilder. Sy het hierdie roeping gevolg en die projek het haar vir meer as ‘n jaar besig gehou. Sy moes die perfekte skilderye kies om ‘n hedendaagse weergawe van elke vrou voor te stel. ’n Vriendin het haar aangemoedig om die verhale van twaalf vroue uit die Bybel te bestudeer. Die pandemie het haar die tyd gegee om haar in hierdie studie te verdiep. Deur hierdie reis het sy die vroue as gewone mense leer ken en hoe hulle, as deel van God se plan, buitengewoon geword het.

Bybelse vroue inspireer hedendaagse vroue

Met hierdie kennis het dit duidelik geword watter skildery elke vrou uit die Bybel verteenwoordig. Sy het haar kennis en kunswerke gekombineer om ‘n Bybelstudiejoernaal oor die twaalf Bybelse vroue te skep, asook gedrukte kaartjies met hul gesigte. LucahArt is die naam wat sy vir haar kuns gebruik. “Lucah” beteken “Om lig te bring.” Sy het hierdie naam gekies omdat sy gevoel het haar vriende het haar ondersteun en lig aan die projek gebring. Sy hoop ook haar kuns sal lig vir ander bring.

Met gewoon tot buitengewoon as tema het sy en ‘n vriendin besluit om vroue-wegbreke by hul pragtige strandhuis in Kleinmond af te skop. Hier het baie vroue inspirasie in die verhale van hierdie Bybelse figure, wat hul gewone lewens in iets uitsonderliks ​​omskep het, gevind. Hierdie wegbreek geleenthede was vir baie vroue lewensveranderend. Sy het diepe bevrediging gevind in die wete dat sy besig is om haar lewensdoel uit te leef.

Switserland geleentheid

’n Onverwagse drie-jaar werksgeleentheid in Switserland vir haar man het hulle verras en haar met gemengde gevoelens gelaat. Sy was opgewonde oor die nuwe ervaring, maar het tog gewonder, hoekom nou? In hierdie nuwe land het hulle baie aanpassings in die gesig gestaar en moes baie nuwe dinge ten opsigte van taal en kultuur leer.

Haar man het haar aangemoedig om die twaalf skilderye ook na Switserland te bring. Sy het hulle in haar huis uitgestal. Hierdie skilderye het vertroosting en inspirasie verskaf, veral gedurende die lang, koue winters wanneer eensaamheid intree. Sy het my vertel dat haar gunstelingvrou uit die reeks Maria Magdalena is. Sy het ‘n spesiale verbintenis met haar gevoel. Daar was ooreenkomste in hul lewensverhale en hulle het dieselfde naam gedeel.

Sy en haar man het by die Lift Church in Zug aangesluit. Hier het hulle wonderlike vriende gemaak en deel van ‘n ondersteunende Christelike gemeenskap geword.

Internasionale uitstalling

Hulle kerk het haar uitgenooi om as spreker tydens ‘n vroue aand op te tree. Ek het die voorreg gehad om die geleentheid by te woon. Die twaalf vroue het voor in die saal `n ereplek op ’n skilderdoek op `n esel gehad. Marna het my vertel dat haar 22 jarige seun die twaalf esels tydens die pandemie vir haar gemaak het as `n projek om hom besig te hou. Wie het ooit kon dink dat hulle twaalf Bybelse vroue in ’n Switserse kerk sou moes help regop staan.

Nadat Marna haar eie storie gedeel het, het sy die stories van elk van die twaalf Bybelse vroue vertel. In haar aanbieding het sy die uitdagings beskryf wat elke vrou in die gesig gestaar het. Die gehoor moes raai van wie Marna praat. Toe het sy meer gedeel oor God se plan vir elke vrou en die impak van hul optrede op die geskiedenis. Uiteindelik het die gehoor in klein groepies opgebreek om te bespreek watter vrou se lewensverhaal die meeste by hulle aanklank vind.

Winde van verandering

Na 18 maande in Switserland was daar winde van veranderinge by haar man se werksplek. Wimpie se werkgewer het sy kennis en vaardighede in Suid-Afrika vir ‘n belangrike projek benodig. Hulle het weer met gemengde gevoelens gestoei. Een voordeel is dat hulle gelukkig terug in SA vir hulle seun se troue sal wees – dieselfde seun wat die esels vir haar skilderye gemaak het. Hulle vertrek is vir ons ‘n groot verlies. Ek sal my Afrikaanse vriendin in Switserland baie mis, want ons het hier as getuies van mekaar se lewens opgetree.

Ek vind troos in die wete dat sy nog baie meer vroue se lewens in Suid-Afrika deur haar skilderye en die boodskappe wat dit oordra, sal aanraak. Haar eie verhaal, saam met die verhale van die vroue in die Bybel, is ‘n kragtige getuienis van hoe God gewone lewens in iets uitsonderlik kan omskep.

Groete

Emsia

Ons eerste strandvakansie in Kroasië

Ons eerste strandvakansie in Kroasië

Suid-Afrika word deur oseane omring. Ons assosieer gevolglik somervakansies met wit strande en die klank van brekende golwe. Terwyl Switserland pragtige natuurskoon bied, verlang ons soms na die see. Ons mis dit om kaalvoet op die sand te loop, sandkastele te bou en in die branders te speel. Al die lede van die Goosen gesin is mal oor water en die strand is ons idee van ‘n Happy Place.

Ons het lank na ‘n strandvakansiebestemming in Europa gesoek. Beskikbaarheid en bekostigbaarheid van die pragtige liggings langs die Middellandse See het uitdagings gestel. Ná ’n lang en strawwe winter smag mense regoor Europa na son en see.

Toe Zander ‘n plek vir sy uitruilervaring moes kies, was sy topprioriteit ‘n land met ‘n kuslyn en golwe. Sy droom het waar geword toe hy ‘n uitruilgeleentheid in Perth gekry het. Hulle kon na skool strand toe gaan en ondanks die winter in Australië het hulle baie tyd in die see deurgebring en verskeie aktiwiteite geniet. Hy het selfs die kans gehad om te leer branderplankry.

Kampterrein in Kroasië

In ons soektog het ons op Kroasië gefokus en ‘n kampplek genaamd Mont Perin ontdek. Dit is by die see naby Rovinj in die Istrië-streek van Noord-Kroasië geleë. Dit het geblyk die perfekte keuse vir ons te wees. Die kampeerterrein bied verskeie soorte akkommodasie, insluitend kampeerplekke, mobiele huise, en ‘n verskeidenheid van villas.

Ons het in ‘n villa naby die see gebly en het elke oggend vroeg in die see geswem. Die strande was klipperig, so ons het waterskoene vir gemak gekry. Een voordeel van ‘n klippiestrand bo ‘n sanderige een, is dat die huis sandvry bly. ‘n Mens kon duidelik tot op die bodem deur die rustige en mooiste turkooisblou kleur water sien.

Vermaak

Die kampterrein het ‘n verskeidenheid vermaaklikheidsopsies vir gesinne gebied. Die baai-area het aangewese plekke vir swem, roei of roeiplankry (SUP’s). Ander gebiede was meer klipperig, perfek om die onderwaterwonderland met ‘n duikbril te verken. Bedags het die kinders die opblaas-speelarea in die see geniet. In die aand het hulle animasie films op `n grootskerm in die see gewys

Die kampterrein het ook tennis-, vlugbal- en sokkerbane en ‘n dinosourus-tema waterpark vir gesinne met jonger kinders gehad.

Vervoer

Die kampterrein is redelik groot. Om dit vir almal maklik te maak om rond te beweeg, is daar ‘n treintjie wat gereeld deur die terrein loop. Vir diegene wat nie hul eie saamgebring het nie, is fietse ook te huur. Ons was verheug om te ontdek dat elke villa ‘n klein elektriese of gholfkarretjie het.

Die villa se Twingo het Zander se eerste bestuursles in Kroasië moontlik gemaak. Ons het ‘n paar keer tennis gespeel en daarna het Zander ons terug huis toe gery. Charl het van voor instruksies gegee terwyl ek senuagtig agter gesit het. Gelukkig het hy baie goed reggekom. Dit is baie makliker om  met ‘n elektriese motor te leer bestuur as met `n handrat pertrol model soos wat sy ouer broers moes doen.

Bakkery en vars groente uit die tuin

Die kampterrein beskik oor ‘n bakkery, waar mense vroegoggend gretig in die ry staan ​​om ‘n vars broodjie of croissant saam met hul koffie te geniet. Elke oggend, nadat ek en Zander vinnig in die see geswem het, het Charl ons met warm, varsgebakte croissants bederf.

Ons was verheug om te ontdek dat Mont Perin groentetuine het. Die kampterrein bied gaste twee keer per week ‘n komplimentêre sak vars Mediterreense groente. Die sak het tamaties, komkommers, soetrissies, eiervrugte en murgpampoene ingesluit. Saam met die groente het ons ook ‘n spanspek en waatlemoen ontvang. Ons het die vrugte en groente in ons slaaie, pastasouse gebruik en ook gereeld ratatouille gemaak.

Vroegaand, was die kampterrein met heerlike kosreuke gevul. Kampeerders het hul maaltye op gasstowe voorberei aangesien oop vure nie toegelaat is nie.

Dinasours beendere in die Istrië area gevind

Ons het opgemerk dat baie waterparke in die Istrië-streek ‘n dinosourus-tema het. Dit het volkome sin gemaak toe ons uitvind dat Istrië die enigste streek in die Middellandse See is waar duikers dinosourusbene gevind het. In 1992 het ‘n duiker ‘n terrein met bene op die seebodem naby Bale-Valle ontdek, wat die eerste ontdekking van dinosourusoorblyfsels aandui.

Die bene het die bestaan ​​van ten minste tien groepe dinosourusse onthul, insluitend die plantvretende Brachiosaurus, een van die grootste en swaarste dinosourusse ooit. Hierdie massiewe wese was 20 tot 25 meter lank, met ‘n nek van ongeveer 10 meter lank.

Ons is dit almal eens dat hierdie een van ons lekkerste vakansies in Europa was. Ons het vergeet van tyd en net oorgegee, lekker en gesond geëet en baie goed geslaap. Moeder Natuur het mooi na ons gekyk.

Herinneringe in ‘n Fotovideo:

Groete

Emsia

Venisië het my asem weggeslaan

Venisië het my asem weggeslaan

My geliefdes beskryf my as prakties en realisties. Ek bekyk plekke en situasies deur hierdie lens, wat dikwels tot baie hoe en waarom vrae lei. My kameralens help my om die mooi, die ou, die snaakse en die anderse te sien en te geniet. In Venesië was daar baie om te geniet, te waardeer, oor na te dink en wonder. Venisië, bekend as die “Stad van Kanale” of die “Drywende Stad,” is skilderagtig en fassinerend.

Toerisme in Venisië

Die kanale van Venesië se historiese kwartier maak dit een van die mees besoekte plekke in Europa. Verlede jaar het 20 miljoen reisigers Venesië, wat net 50 000 inwoners het, besoek. Om die impak van oortoerisme te versag, het stadsamptenare verskeie maatreëls ingestel. In 2021 het hulle plesierbote verbied om aan te dok, toergroepgroottes tot 25 mense beperk en ‘n fooi vir dagbesoekers ingestel.

Ons het ons vakansie met ‘n kort besoek aan hierdie pragtige historiese stad afgesluit. Ons het op ‘n warm Sondagmiddag by St. Lucia Venesië-treinstasie aangekom. Ons verblyf was so 2 kilometer weg en hoewel ek mal is oor stap, was hierdie stap amper te veel vir my. Toeriste het in die strate saamgedrom en ons moes met ons bagasie deur die massas navigeer, terwyl sweet teen my rug afstroom. Om my swaar tas en rugsak oor die baie kanaalbrûe met baie trappies te dra, was besonder uitdagend. Ek was dankbaar dat Charl die navigasie tussen al die nou en kronkelpaadjies behartig het.

Venesië berei reeds van vroegoggend af vir die toeriste voor

Om vroeg in die oggend wakker te word as ‘n stad ontwaak, maak my opgewonde. In Venesië het die inwoners baie vroeg begin met voorbereidings vir die nuwe dag. Die geur van varsgemaalde koffie en gebak het in die lug gehang. Seevoëls het opgewonde by die vismark geskree. Handelaars het voorrade uit hul mobiele stalletjies uitgepak. Bote op die kanale het goedere vir winkels en restaurante ingebring terwyl rommel verwyder is. Dit alles in die vroeë ure gebeur, want bedags vul toeriste op gondels die kanale.

Gondels op die kanale

Gondels is ‘n historiese en tradisionele deel van Venesië, wat ‘n ikoniese manier bied om die stad te verken. In die 17de en 18de eeue het gondels ‘n hoogtepunt bereik in gewildheid, met ‘n geskatte 10 000 in Venesië. Daarteenoor word slegs sowat 400 deesdae hoofsaaklik vir toerisme gebruik.

Vroegoggend het ons gesien hoe gondeliers die bote vir die dag voorberei het. Om ‘n gondelier te word vereis meer as 400 ure se opleiding oor ses maande. Benewens die bemeestering van gondelmaneuver- en lewensreddingsvaardighede, leer hulle ook vreemde tale en Venesiese geskiedenis en kultuur.

Basilica van San Marco

Die Basilica di San Marco (St. Mark’s Basilica) is die katedraalkerk van Venesië en is saam met sy plein die bekendste en mooiste landmerk in die stad.

Volgens oorlewering het Markus die kerk in Egipte gestig en is hy as biskop van Alexandrië aangestel nadat hy saam met Petrus in Rome gedien het. Mense het geglo dat hy daar as ‘n martelaar gesterf het. Agt eeue nadat hy in 68 nC gesterf het, het die Venesiërs sy liggaam na Venesië gebring. Die stad se regerende klas wou St. Markus as die beskermheilige van hul ekonomiese status hê, en daarom het hulle gereël om sy liggaam uit Egipte te smokkel.

Murano die glaseiland

Ons het Murano, die glaseieland, met `n taxibootbesoek. Glaswerk is `n ou en belangrike kunsvorm en was vir honderde jare een van die belangrikste kommersiële nywerhede van die Venesiese Republiek. Stadsowerhede het die glasoonde is gedurende 1291 na Murano verskuif om die stadsentrum teen die risiko van brand en die uitlaat van handelsgeheime oor die produksieproses te beskerm. Die glasmeesters kon ook vaardighede en tegnieke uitruil en so die kunsvorm tot nuwe hoogtes verhef.

Ons het `n demonstrasie bygewoon waar ons kon sien hoe kunstenaars werk en glas blaas met eeue-oue tegnieke om die mooiste ornamente na vore te bring.  Daarna het ons `n uitstalling van die mooiste kunswerke besoek.

Die Venisië Karnaval

Verkopers het maskers vir die Venesiese Karnaval by die meeste stalletjies en markte verkoop. Hierdie geleentheid is wêreldwyd bekend vir sy pragtige kostuums en maskers. Die viering duur tien dae in Februarie, waartydens mense pragtig aantrek en aan georganiseerde parades of eenvoudige optogte op straat deelneem.

Die Karnaval voer sy oorsprong na die Middeleeue terug en het vir etlike eeue voortgeduur. Mense het die tradisie in 1797 afgeskaf, maar dit in 1979 laat herleef. Dit lok jaarliks ​​ongeveer 3 miljoen besoekers.

Venisië is besonders en een van Italië se mooiste stede

Die drywende stad, met sy kronkelende kanale, treffende argitektuur en pragtige brûe, is ongetwyfeld een van Italië se wonderlikste stede. Die standbeeld van die wit hande in Venesië het my met ‘n boodskap gelaat. Hulle simboliseer die nodigheid om brûe te bou en verskille te oorkom. Elke stel hande verteenwoordig ‘n ander menslike waarde soos liefde of wysheid.

As jy van reis hou, is Venesië die moeite werd om te besoek en te ervaar. Ek beveel egter aan om die tyd van die jaar vir jou besoek met sorg te kies en so lig as moontlik te reis.

Groete

Emsia

Hoe raak jy gereed vir die volgende hoofstuk?

Hoe raak jy gereed vir die volgende hoofstuk?

Toe ons met die bekende paadjie deur die hekke ry en voor die groot wit huis stop, het ek geweet dit sou my laaste besoek wees. Nadat my familie my by die Upington-lughawe opgelaai het, het ons die pragtige aftreeoord, Belle Rio besoek. Dit is langs die oewer van die Oranjerivier, naby Kanoneiland, waar my ma grootgeword het.

Ek het daarna uitgesien om ‘n paar dae alleen saam met my ma deur te bring. Dit het ook ‘n geleentheid geskep om die planne vir haar volgende hoofstuk met haar te bespreek. Nadat my suster en haar gesin na hul plaas vertrek het, het my ma my ernstig aangekyk en gesê: “Ek wil nie hieroor praat nie.”

Kathu

Ons het die jaar voor ek met skool begin het na Kathu verhuis. Die myn het hierdie nuwe dorp ontwikkel, en almal het in nuwe mynhuise ingetrek. Soos die nuwe dorp ontwikkel het, het sommige mense wat nie vir die myn gewerk het nie, begin om privaat huise tussen die mynhuise te bou. Een van die nuwe privaat huise naby ons mynhuis het ‘n moderne argitektoniese ontwerp en ‘n pragtige kameeldoringboom in die erf gehad. My ma was mal oor hierdie huis en ons het gereeld gaan kyk hoe die bouwerk vorder.

Ons eie huis

Op ‘n dag het ‘n “Te Koop”-bordjie voor die wit huis met blou geute verskyn. My ouers het daarna dikwels lang en ernstige gesprekke gehad. Dit was tyd vir hulle om huiseienaars te word. Kort voor my elfde verjaardag het ons na die nuwe huis getrek en alles oor die straat gedra. Vir die eerste keer het ek en my suster elkeen ons eie kamers gehad. Die swaai wat my pa gebou het toe ons kleuters was, het ook saam met ons getrek.

My pa, altyd ‘n projekman, het hierdie nuwe huis in sy speelgrond verander. Hy het nuwe strukture gebou en alles om die huis prakties en doeltreffend ingerig. Hy het die tuin noukeuring vir my ma, wie se passie tuinmaak was, uitgelê. Mense het dikwels na ons woning verwys as die huis met die pragtige tuin. Elke Vrydag na werk het my pa die gras gesny. Ek het hom soms op Vrydae verras deur die gras te sny voordat hy ná werk terug huis toe gekom het. Die reuk van vars gesnyde gras neem my steeds terug na my kinderdae.

Tuin vol kosmos

Ek het altyd van ’n kosmos troue gedroom. My ouers het gehelp om die droom te verwesenlik deur die hele tuin vol kosmosblomme, maande voor my troue te plant. Gereelde kunsmis het gehelp om die plek in `n pienk en pers paradys te omskep. Die Vrydag voor my troue het ek aangebied om die gras te sny, maar my pa het my aanbod van die hand gewys. Ek was effens seergemaak toe hy heel opreg probeer verduidelik: “Dankie my kind, maar ek wil dit graag ordentlik gedoen hê.

Ons verloor my pa vroeg

Ons het my pa kort ná my dertigste verjaardag aan ’n hartaanval verloor. Hy was maar 57 jaar oud en nog besig om ’n afdak te bou. Ons het probeer om vrede te vind in die feit dat hy gesterf het terwyl hy besig was met projekte waarin hy groot vreugde gevind het.

My ma was dieselfde ouderdom as ek nou en sy dood het haar hele lewe verander. Sy het dapper al die verantwoordelikhede aanvaar om die groot huis en tuin in stand te hou. Sy het die huis met die mooiste skilderye versier om haar te help om weer mooi ten spyte van die pyn te sien.

Soos sy ouer geword het, het dit moeiliker geword om alles te bestuur. Ons is dankbaar vir almal om haar wat nog deernisvol bereid is om te help met instandhouding en herstelwerk.

Ons ma sal volgende jaar haar 80ste vier

Soos my ma se energie met ouderdom afneem, het die instandhouding van die huis en tuin vir haar oorweldigend geword. Die meeste van haar vriende is die afgelope jare oorlede, wat ‘n aansienlike verlies was. Sy was nog altyd liefdevol en diep betrokke by die skool, gemeenskap en kerk.

Ons is bekommerd oor haar welstand en veiligheid in Kathu, wat uitgebrei het weens die mynbedrywighede. As haar kinders dink ons dit is tyd dat my ma haar volgende hoofstuk begin. Ons glo sy gaan floreer in ‘n gemeenskap met aangename mense, stimulerende aktiwiteite en minder verantwoordelikhede.

Besluite oor die laaste hoofstuk

Sy het tyd nodig om hierdie hoofstuk af te sluit en die groot wit huis te groet en haar herinneringe in vrede te koester. Alhoewel ons met baie dinge kan help, is dit ‘n taak wat sy op haar eie moet doen, net soos sy moes leer om sonder my pa te leef.

Aangesien ons nie in haar skoene is nie, sal ons haar die tyd en ruimte gee om haar antwoord te vind. Ek en my suster het ooreengekom om ons ma se versoek te eerbiedig om nie die aftreeoord te bespreek nie. Ons vertrou sy sal weet wanneer sy vir die volgende hoofstuk gereed is.

Groete

Emsia

Zander se Australië uitruilervaring

Zander se Australië uitruilervaring

Ons was baie verlig toe ons foto’s van ‘n Emirates-vliegtuig met ‘n pragtige oranje sonsondergang as agtergrond van Australië ontvang het. Zander en Campbell was veilig in Perth ná die 24-uur-vlug en Campbell se ses weke uitruilervaring in Switserland.

Die tydsverskil het oproepe moeilik gemaak, maar Zander het belowe om elke dag vir my ‘n stemboodskap te stuur voordat hy gaan slaap. Elke dag se boodskap het begin met. “Ek het ‘n baie lekker dag gehad. Dit was ongelooflik.”

 “Die uitruil het tot dusver goed verloop! Ek hou van Campbell se familie. Hulle is gawe en vriendelike mense. ”

Aankoms

Die Grieves-gesin het Sondag vir Zander Scotch College en sy omgewing gewys en toe langs die strand gestap en in die see geswem. Ná middagete het hulle agter ’n boot gewakeboard en van hoë rotse af in die water geduik. Die dag is afgesluit met ‘n skaapboud vir aandete en ek kan nie dink hoe die dag beter kon gewees het nie!

Scotch College

Campbell se ma het vooraf Scotch College skooldrag vir Zander gereed gehad. Maandagoggend kon ek albei jong mans met trots in hul skooldrag geklee, sien. Die Senior Skool het 10 Huise (pastorale groepe), elk met ‘n unieke tartan-das wat Skotse erfenis weerspieël. Campbell en Zander is in St. Andrews House.

“Die uniforms was nogal ‘n aanpassing om te maak. Dit is baie meer werk om elke oggend ‘n knopies-hemp en ‘n das aan te trek en ook elke keer nadat ons LO gehad het. Ek vind egter ‘n paar aspekte van die dra van ‘n eenvormige uniform gerieflik. Ek hoef nie voortdurend te dink aan wat ek die volgende dag dra nie. Dit is ‘n maklike stelsel. ”

Kapeldiens

Maandagoggend het met ’n diens in die skool se kapel, met pragtige loodglas versier, begin. Daarna het die skool hom met ’n Macbook toegerus  om vir sy tydperk daar te gebruik. Hy was baie opgewonde oor Fotografie en Digitale ontwerpklas waarin hulle `n album omslag moes gemaak het.

Akademie

Zander het ook Ekonomie as vak, wat hy nog nooit voorheen gehad het nie. Hy het ingestem om op die tweede dag saam met al die ander studente ‘n Ekonomie toets, wat uit drie lang vrae bestaan het, te skryf. Volgens hom het hy sy algemene kennis gebruik om te verduidelik hoe besigheids- en ekonomiese siklusse werk.

Marsjeer en Gemeenskapsdiens

Zander het Vrydag aan die skool se marsjeerkompetisie tussen die verskillende Huise deelgeneem. Hy was senuweeagtig omdat hy nie die rede wou wees dat die Huis punte verloor nie. Sy terugvoer was dat hy dit moeilik vind om te marsjeer as hy dink oor wat hy doen. Dit was die beste om glad nie te dink nie.

Hulle het die week afgesluit met gemeenskapsdiens by die Salvation Army en gehelp om kospakkies voor te berei en asblikke uit te sit.

Son en see

Zander was in die sewende hemel toe hulle na skool strand toe is. Hulle het in die see geswem en tjips en calamari geniet terwyl hulle na die goue oranje sonsondergang oor die see gekyk het. Die Grieves-gesin het hulle vir branderplankry-lesse ingeskryf, maar tot dusver was die branders te groot en onveilig oor naweke.

Sport

Die Grieves-gesin behoort aan ‘n Uni Hokieklub en Zander het die aktiwiteit en samesyn, saam met goeie musiek, baie geniet.

Scotch College vereis dat die studente aan ten minste een sportsoort deelneem. Zander het saam met Campbell sokker gespeel en selfs aan naweekwedstryde deelgeneem. Hy het die sokker minder kompeterend as in Europa ervaar.

Hulle het die eerste week met ‘n Australian rules football, ook bekend as Australiese sokker of net “footy”, afgesluit. Ek het geleer dit is ‘n kontaksport wat deur twee spanne gespeel word, bestaande uit agtien spelers elk op ‘n ovaalvormige veld, dikwels ‘n aangepaste krieketveld. Dit was opwindend en het met ‘n verrassend gelykop eindtelling geëindig. Benewens hierdie eerste ervaring gedurende die naweek, het Zander ook vir die eerste keer na ‘n netbalwedstryd gekyk, branderplank gery en veerpyltjies gespeel.

Hulle het die tweede week en Meimaand met ‘n sokkerwedstryd tussen AC Milan en AS Roma in die Opus-stadion, afgesluit. Dit was die eerste keer dat hierdie A-liga-spanne kop-aan-kop op Australiese bodem gespeel het en dit was ‘n ongelooflike ervaring vir hom.

Kos

“Ek het ook ontdek dat baie van die produkte wat ek van Suid-Afrika mis, hier beskikbaar is. Dit is waarskynlik omdat albei lande deel van die Commonwealth is. Ek het vir my ‘n groot Cadbury Top Deck chocolate gekoop. Ek sal vir jou ‘n AERO Peppermint Chocolate bring”

Cambell en Zander in die nuus

Die Grieves-gesin het lank beplan om Zander Sydney gedurende die langnaweek aan die begin van Junie te wys. Hulle was egter baie teleurgesteld toe Virgin Airlines die vlug gekanselleer het. Campbell en Zander het in die media verskyn nadat verslaggewers hulle oor die situasie ondervra het. Ek kon net glimlag toe ek ‘n videogreep van Campbell en Zander op die 19:00 nuusbulletin op Australië televisie ontvang het.

Aangeheg is ‘n uittreksel uit die nuusberig: “Vlugte gekanselleer by Perth-lughawe.”

Groete

Emsia

Briewe Huis Toe is op Amazon Kindle

Briewe Huis Toe is op Amazon Kindle

My eBoek is nou op die Amazon Kindle-aanlynwinkel in beide Afrikaans en Engels beskikbaar. Dit is ‘n viering en besinning oor ons vyf jaar in Switserland. Die boek is saamgestel uit vyftig briewe. Hulle delf in ons interne en eksterne ervarings as ‘n Suid-Afrikaanse gesin terwyl ons aanpas by die lewe in ‘n vreemde land. Ek glo lesers wat soortgelyke ervarings ondergaan het, dit beplan, of familie of vriende het wat in die buiteland woon, sal aspekte in die boek vind waarmee hulle kan vereenselwig.

In die briewe poog ek om die ingewikkeldhede van ons reis te verwoord en die essensie van ons vreugdes, uitdagings en refleksies vas te lê. Die briewe is dus meer as net ‘n oorvertelling van gebeure. Ek het ons emosies, gedagtes en kulturele ervarings in ‘n storie saamweef om aan die leser ’n eerlike en gebalanseerde uitbeelding van ons proses van verandering en aanpassing in Switserland, te gee.

Dankie vir al die aanmoediging, hulp en ondersteuning

Ek is dankbaar teenoor familie en vriende wat my aangemoedig het om my briewe in ‘n boek te publiseer asook diegene wat as Beta-lesers opgtree het.  Hulle het my op ‘n positiewe en opbouende wyse gehelp het om meer waarde tot my stories toe te voeg en die konstruktiewe terugvoer het gehelp om die oordra van my stories te verbeter. Baie mense het voorgestel dat ek foto’s in die boek insluit, wat ek gelukkig toe wel met die Kindle Publishing kon regkry. Ek het amper honderd foto’s in die boek ingesluit.

Ek het uitreksels uit die terugvoer ontvang, hieronder in tema’s gegroepeer.

Dis eerlik, persoonlik en eg

“Die rou eerlikheid het my getref. Dis persoonlik en eg, maar terselfdertyd interessant, leersaam en gebalanseerd.”

“Dankie vir die eerlikheid en opregtheid waarmee jy alles uitbeeld. Jy lê jou hart bloot oor die onsekerheid oor die onbekende, die mooi, asook klein oorwinnings en groot uitdagings wat julle in die vreemde oorkom.”

“Emsia, Jy het dit goed reggekry om jou lewensreis en ervaringe in Switzerland baie interressant met ons die lesers te deel. Wat ek egter die meeste met my saamvat is jou innerlike reis wat jy ook gedeel het. Dit maak dit baie eg en outentiek en gee die leser baie stof to nadenke. My favourites is: Innerlike reis, Tyd, Lewensboek en SA deur nuwe oë wat my ʼn traan laat wegpik het.”

“’n Eerlike deel en goeie beskrywing van die aanpassing, uitdagings en ervaringe in ‘n vreemde land. Dit is ‘n samevoeging van interressante onderwerpe wat baie informasie aan die leser sal gee, maar ook mooi stilstaan by die dieper emosionele en geestelike dimensie van ekspat-bestaan.”

Steeds trots Suid-Afrikaans

“Dit was heerlik om saam op die reis te gaan en ook nuwe wêrelde te verken maar terselfdertyd ook te beleef hoe jou hart steeds in Afrika en jou familie bande hier, genestel is en dat daar geensins afbrekend of neerhalend van ons vasteland geskryf is nie.”

“Die platform word nie misbruik om ‘n politieke standpunt te maak nie, iets wat hier maklik sou kon gebeur en wat ek dikwels, tot my ergenis, op sosiale media vind. Die onderwerp is baie relevant in veral die SA omgewing. Hierdie bundel is nodig.”

Die grootste idee wat uitstaan is dat mense steeds trotse Suid-Afrikaners kan bly, en daarmee die geskenk van diversiteit en uitdagings kan geniet.”

“Ek het besef dat Suid-Afrika altyd ‘n deel van my wortels sal vorm. Ek is lief vir Suid-Afrika maar ek is ook opgewonde om nuwe dinge aan te pak, soos wat Emsia het. Met liefde, van die Vader en van familie, kan die lewe vol wees, maak nie saak waar jy kies om die pad te stap nie. Dit wat veral uitgestaan het, is dat dit ook okey is om te aanvaar dat so ‘n groot besluit net ‘n seisoen kan wees en dat ‘n mens (veral ons Suid-Afrikaners) altyd ‘n huis sal hê om na terug te keer.”

‘n Waardevolle hulpmiddel vir ‘n expat-reis

“Vir ‘n persoon wat moet aanpas in Switzerland is daar baie waardevolle inligting wat die ekspat-reis baie sal vergemaklik.”

“Dit is ook ‘n goeie en realistiese gids vir iemand wat oorweeg om hulself in die buiteland te gaan vestig.”

“Ek sal graag vir elke persoon wat die besluit moet maak om in ‘n vreemde land te gaan bly, maar veral in Switserland, hierdie boek in die hand wil stop. Dit sal ‘n waardevolle hulpmiddel wees om die nuutheid en vreemdheid van ‘n nuwe land en kultuur te bowe te kom.”

“Die lewe is ‘n uitdaging wat ons altyd kan bemeester as gevolg van die menslikheid om ons en vanweë ons aanpasbaarheid en veerkragtigheid. Verandering is skrikwekkend, maar het baie positiewe kante.”

Dit inspireer selfontwikkeling en groei

“Ek voel dit laat my dink aan die gawes wat ek het, en hoe ek myself kan ontwikkel. Dit herinner my daaraan dat elke mens uitdagings in die gesig staar en hoe ons moet leer op die mooi in veranderinge te fokus. Dit laat my ook dink aan die swaar tye in my lewe en hoe ek gegroei het en baat gevind het by die omstandighede. Die boek het n duidelike sosiologie en sielkunde ondertoon.”

“Die boek is vol emosie en ondervinding. Dit gee raad wat ek met aandagting na sal luister voor ek so ‘n groot besluit maak. In geheel moedig dit my uiteindelik aan om ‘n nuwe avontuur aan te durf en ander kulture te ontdek en beleef.

“Ek was al self in Europa vir verlengde tye. Alhoewel ek besef dat dit baie opofferinge verg, het die briewe my laat voel of ek meedeel in gevoel met iemand wat bereid is en geïnspireer is om ‘n nuwe begin aan te pak.

Hoe verhuising na die buiteland weg van jou tuisland af, alle aspekte van ‘n gesin se lewe beïnvloed, maar tog lei tot persoonlike groei.

“Ek dink mense wat al oorsee gewoon het sal so kan identifiseer en aanklank vind. Dit maak mens ook weer lus vir nuwe avonture en belewenisse. Dit het my verryk.”

“Jou boek gaan eintlik oor self ontwikkeling. Ek hou daarvan want ek dink gereeld terug aan hoe ek n onderwerp uit n ander oogpunt kan sien.”

Kosbaarhede en lewenslesse om oor na te dink

“Moet dit egter nie te vinnig probeer lees nie, want daar is baie kosbaarhede en diep lewenslesse in, wat jy eers bietjie moet oordink voor jy omblaai na die volgende brief.”

“Die boek is stimulerend en moenie te vinnig gelees word nie. Mens moet ‘n ruskans tussen hoofstukke neem om te dink en reflekteer.”

“Die taalgebruik is oor die algemeen pragtig en suiwer. Ek het die meeste gehou van die Tyd as Geskenk hoofstuk.”

My hoop vir die boek

My hoop vir die boek is dat die regte woorde die regte mense op die regte tyd sal bereik.  Sal jy asseblief help om die boek aan mense wat daarby aanklank sal vind, aan te beveel. Ek heg ‘n voorsmakie van die boek aan as jy wil kyk hoe dit lyk. Jy kan die eerste sewe briewe sien voordat jy besluit of jy die boek wil koop.

Ek hoop verder dat ek meer mense sal aanmoedig om eBoeke te lees. Ons verhuising na Switserland het my aangespoor om van gedrukte boeke na eBboeke te skuif. Ek het die Kindle App op my foon gelaai en dit stel my in staat om my boeke te lees waar ek ook al gaan.

Baie dankie en groete

Emsia

Verkies jy gedrukte of elektroniese boeke?

Verkies jy gedrukte of elektroniese boeke?

Met ons verhuising na Switserland moes ons al ons besittings verminder. Die moeilikste vir my was om van my boeke afskeid te neem. Ons studeerkamer se een muur het uit ‘n rak vol boeke bestaan wat verskeie tydperke en ervaringe in my lewe weerspieël het. ‘n Buitestaander sou maklik insig in my lewensverhaal uit die titels van my boeke kon verkry. Ek het die boeke naaste aan my hart in een boks gepak. Die res van my boeke moes nuwe huise kry. Ek het hulle weggegee, met die hoop dat hulle vreugde, insig of wysheid aan hul nuwe eienaars sou bring.

My skuif van gedrukte na elektroniese boeke

Ons verandering in omgewing, het my geïnspireer om my leesgewoontes te verander. Met ‘n skaarsheid aan Engelse titels in plaaslike boekwinkels, hul hoë pryse en beperkte stoorplek in ons woonstel, het ek ‘n pragmatiese werklikheid in die gesig gestaar. Boonop het ons verhuising my aangemoedig om bewustelik vir minder besittings en ‘n meer respekvolle benadering tot verbruik te kies. Verandering is egter nie maklik nie. Ek hou van die gevoel en reuk van ‘n gedrukte boek. Die skrif was egter aan die muur en die oorgang na elektroniese formate was onvermydelik. Charl lees al jare lank sy boeke op sy Kindle e-Boek leser. Dit het as verdere motivering gedien om die verskuiwing te doen.

Ek het begin deur die Kindle-toepassing op my iPad af te laai. Die e-Boeke wat ek op Amazon aangekoop het, het outomaties met my iPad gesinkroniseer, gereed om te lees. Ek lees dikwels tydens treinritte of terwyl ek wag, maar om die iPad oral rond te dra het omslagtig geword. Ek het dus besluit om eerder die Kindle-toepassing op my foon te installeer. Aangesien ek altyd my foon het, waardeer ek die gerief en die opsie om die teks te vergroot namate my sig geleidelik met ouderdom verswak.

Voordele van elektroniese boeke

Behalwe vir die gerief om toegang tot al my boeke op een plek op my foon te hê, het ek sedertdien ander voordele ontdek om my boeke in elektroniese formaat te lees.

Ingeboude woordeboeke

Die Kindle-toepassing bied toegang tot veelvuldige woordeboeke, wat my in staat stel om die betekenis van onbekende woorde na te slaan en my woordeskat te verryk. Toe ons na Switserland verhuis het, het dit noodsaaklik geword om Duits te leer. Ek het Duitse kinderstorieboeke gevind en die elektroniese woordeboek gebruik om nuwe woorde moeiteloos te leer. Hierdie Duitse boekies was gerieflik gratis op Amazon.de beskikbaar.

Studie of navorsing

Ons moes handboeke koop vir ‘n aanlyn kursus wat in Suid-Afrika aangebied word. Dit was logisties uitdagend om die gedrukte boek te bekom, maar Amazon het ‘n e-Boek oplossing teen ‘n kwart van die prys aangebied. Ek het ook die Kindle-toepassing op my rekenaar gelaai om die boek te lees. Die toepassingsfunksie laat my toe om sekere aspekte van die boek in verskillende kleure uit te lig en aantekeninge te maak. Ek het toegang tot die boek en my notas op my rekenaar en foon tydens die aanlynklasse.

Bekostigbaar

Die Kindle-weergawes van talle boeke is baie meer bekostigbaar as hul gedrukte eweknieë, met ouer titels wat dikwels gratis aangebied word. My voorliefde vir die Netflix-reeks, “Anne with an E“, het my byvoorbeeld daartoe gelei om die ooreenstemmende boeke te koop. Tot my vreugde kon ek al Lucy Maud Montgomery se Anne-boeke gratis op my Kindle op my selfoon aflaai.

Baie skrywers maak die eerste boek in ‘n reeks gratis beskikbaar, wat lesers in staat stel om ander boeke aan te skaf as hulle die aanvanklike ervaring geniet het. Ek het op ‘n paar merkwaardige skrywers afgekom deur hierdie komplimentêre aanbiedinge. Sodra jy ‘n skrywer gevind het wie se werk jy geniet, laat Amazon jou toe om jou belangstelling in die skrywers se werk aan te dui en inligting oor nuwe vrystellings van daardie skrywer te ontvang.

Toegang tot ‘n groter verskeidenheid boeke

Amazon en ander eBoek verskaffers bied toegang tot ‘n reuse verskeidenheid van boeke.  As jy in ‘n sekere onderwerp belangstel, kan jy soekenjins gebruik om beskikbare boeke te vind en meer inligting daaroor in te win. Jy het gewoonlik ook die opsie om die eerste paar bladsye van die boek te kan lees om om jou belangstelling te peil voordat jy dit koop.

In ‘n globale wêreld is daar groter toegang tot elektroniese boeke. Ek hou daarvan om boeke in my moedertaal te lees en ondersteun graag Afrikaanse skrywers.  In die buiteland maak elektroniese boeke dit vir my moontlik om in Switserland Afrikaanse boeke te lees.

Familielede kan boeke deel

Om Zander se Afrikaans in stand te hou, het ek hom aangemoedig om ouderdomsgeskikte boeke in Afrikaans te lees. Ek kon sulke boeke op Amazon koop en met hom deel deur middel van die Amazon Household-opsie.

Die Amazon Household maak dit moontlik om digitale inhoud met gesinslede te deel sodra hulle by die rekening gevoeg word. Jy kan twee volwasse Amazon-rekeninge koppel om e-Boeke, oudioboeke, toepassings en speletjies te deel.

Selfpublikasie is makliker

Elektroniese boeke maak dit baie makliker en goedkoper vir aspirant skrywers om hulle boeke te publiseer. Indien ‘n skrywer vir die eerste keer ‘n boek wil publiseer is daar onsekerheid oor hoeveel mense in die boek gaan belangstel en aanvanklik drukkoste is hoog. Platforms soos Amazon bied egter toeganklike en koste-effektiewe selfpublikasie-opsies, wat boeke wêreldwyd geredelik beskikbaar maak.

Ek is besig om selfpublikasie uit te probeer en sal hopelik my eerste kindle boek voor einde Mei 2024 beskikbaar hê. As jy nog nie eBoeke gelees het nie, hoop ek my brief het jou belangstelling geprikkel en jou oortuig om dit ten minste uit te probeer.

Groete

Emsia

‘n Ausie se Switserse uitruilervaring

‘n Ausie se Switserse uitruilervaring

Ons het die geleentheid gekry om weer na Switserland deur die oë van iemand wat dit vir die eerste keer ervaar, te kyk.

Die boodskap van Campbell se ouers om te laat weet hulle is oppad lughawe toe, het ons met baie deernis gevul. Dit was hulle beurt om as ouers om te laat gaan.

‘n Lang vlug vanaf Perth na Dubai en dan daarvandaan na Zurich om sy 6 weke in Switzerland as deel van die uitruilprogram deur te bring, het voorgelê. As 15-jarige moes hy hierdie reis op sy eie aanpak. Doeane beamptes in Perth het as veiligheidsmaatreël dadelik Campbell se pa gebel om te bevestig dat hy kennis van hierdie jong man se vlug uit sy tuisland dra.

Vlug van Perth na Zurich

Vroeg Saterdagoggend het sy ma laat weet dat reissiekte die eerste been van die vlug moeilik gemaak het. Campbell het agterna vertel hoe sorgsaam die Emirates vlugpersoneel na hom tydens die vlug omgesien het.  ‘n Mediese dokter het hom in Dubai ingewag en met die regte medikasie vir die vlug na Zurich uitgehelp.

Na sy aankoms in Zurich, het hy die aand sommer vroeg aan die slaap geraak, maar wees tydsverskille was hy die volgende oggend vieruur helder wakker. Dit het hom `n ruk geneem om aan te pas. Sondag het ons saam met hom in die woud gaan stap en Zander het vir hom die dorpie waarin ons woon asook die skool gaan wys. 

Deel van ons gesin

Campbell het sommer dadelik in ons harte ingekruip. Hy het moeite gedoen om raakpunte met elkeen van ons te vind. Hy is nuuskierig en vra vrae om sin van sy nuwe omgewing te maak. Die jong man is respekvol en dit was dadelik duidelik dat hy uit ‘n liefdevolle huis kom.  Sedert hul uitruil goedgekeur is, het hy en Zander reeds begin kommunikeer. Hulle was dus nie vreemdelinge vir mekaar nie. Hulle het hul waarnemings bespreek en infrastruktuur, wetgewing en landskappe tussen die onderskeie lande vergelyk.

Campbell het drie wense gehad vir sy tyd in Switserland.  Hy wou graag sneeu ervaar, Kaasfondue proe en homself te verdiep in die klanke van Frans wat deur moedertaalsprekers gepraat word. Ons het vir Sondagmiddagete saam met hom Kaasfondue geniet en een van sy wense vervul. 

Die kaas was baie sterkter as wat hy verwag het, maar hy het dit tog geniet. Ons het die volgende naweek hom aan Raclette bekend gestel.  Hy het dit baie geniet en gevra of ons die ervaring kan herhaal.

ICSZ Skool

Campbell wat aan skooluniform gewoond is, was opgewonde om vir ses weke in gewone klere skool te kon bywoon. Die skool het hom goed verwelkom en ek dink die feit dat beide die uitruilonderwyser en die skoolhoof van Australië kom, het ‘n ekstra positiewe bydrae gelewer.

Aangesien hy in ‘n seunskool is, was dit ook ‘n nuwe ervaring om die meisies in die klas by hulle te hê. Hy het die ander studente as verwelkomend ervaar. Campbell is baie goed in Wiskunde en ons was dankbaar dat hy en Zander saam vir hulle Wiskundetoets kon voorberei en op die ou end baie goeie punte gekry het.

Gedurende sy tyd in Switserland het die skool ook ‘n TEDx aangebied met ICS-studente as sprekers. Dit was die eerste keer dat ons almal so ‘n geleentheid bygewoon het.

Zürichmeer

Een van Zander se groot wense was om vir Campbell Zurich se ou stad te gaan wys en in die meer te swem.  Ek kon maar net lag vir die twee 15-jariges wat van koue gebibber het terwyl hulle al hulle moed bymekaar skraap om die 12-grade meerwater aan te durf. ‘n Warm sjokolade drankie langs die meer moes help om hulle na die tyd op te warm.

Sneeu ervaring

Campbell se heel grootste wens was om vir die eerste maal in sy lewe sneeu te ervaar.  Aangesien dit sommer vinnig na sy aankoms warm geword het, het ons hom die eerste naweek Alpe toe geneem. Daar was gelukkig nog genoeg sneeu in Arosa sodat hy en Zander teen die berge met die ski lifts op kon ry en met die slees af kon afgly.  Campbell se opgewonde reaksie oor die sneeu het die uitstappie vir ons genotvol en bevredigend gemaak.

Hierdie opwinding het nuwe hoogtes bereik toe dit onverwags in April begin sneeu. Hy kon nie wag om buite te kom en die sneeu te ervaar nie.  By die skool het van die onderwysers hom toegelaat om tydens klastyd buitentoe te gaan en hy kon tydens middagete aan sneeugevegte met die ander seuns deelneem

Switserse kultuur ervaring

Tydens Campbell se tyd in Switserland was dit die lentefees, ‘n eeue oue tradisie wat ‘n aanskoulike kulturele ervaring is. Mense in geskiedkundige kostuums, musiekensembles en perde wat in blomme en vlae versier is, kom rondom die Böögg, wat soos `n sneeuman lyk en winter simboliseer, bymekaar. Om 18:00, word die brandstapel wat die Böögg bo-op dra, aan die brand gesteek.

Volgens volksoorlewerings voorspel die spoed waarteen die vuur die sneeumanfiguur verswelg en sy kop, gevul met klappers laat ontplof, die kwaliteit van die naderende somer. Daar was egter ‘n stormsterkte wind en vir die rede kon hulle vir die eerste keer in die geskiedenis nie die sneeuman aan die brand steek nie.

Die Franse streek in Switserland

Campbell neem Frans as tweede taal in die skool en wou baie graag Frans in ‘n Franse streek hoor en bepaal hoeveel hy kon verstaan.  Ons het dus met die trein die Romandie streek besoek. Dit is  ‘n drie-uur lange rit wat die dag kort maak. Daar was soveel om hom te wys maar het die Olimpiese Museum in Laussane besoek, vanaf Montreaux al langs die meer na die Chatau die Chillion gestap en sjokolade crepes in Vevey gaan eet. 

Hy was ingenome toe hy die taal kon verstaan en hy het alles wat hy kon lees vir ons vertaal en ook in Frans met die mense in winkels gesels. Ons beplan om saam met hom die langnaweek in Mei Parys te besoek om sy Franse ervaring verder uit te brei.

Hieronder is ‘n musiekvideo met meer foto`s van die eerste twee weke se ervaringe.

Daar is natuurlik nog baie dinge wat ons vir hom wil wys en ervaringe wat ons met hom wil deel in die tyd wat hy nog in Switserland is voordat hy en Zander Perth toe vlieg.

Groete

Emsia